Wniosek dowodowy (19091701)

Wnoszę o przeprowadzenie dowodu z dokumentu: „Formularz czynności pokontrolnych” stanowiących załącznik 17 z dnia 17 lutego 2015 r. wraz z potwierdzeniem przekazania formularza beneficjentowi celem zatwierdzenia przez kontrolowanego.

na okoliczność potwierdzenia iż Anna Płusa kłamała iż nie sporządziła i podpisała żadnych protokołów kontrolnych u beneficjenta w 2015 r.

poprzez zobowiązanie ZARR S.A. w Szczecinie do wydania przedmiotowych dokumentów wraz z kompletem dokumentów stanowiących „procedury kontroli”, na które dokument się powołuje.

Uzasadnienie

Zagadka sprzeczności moich zeznań, w których mówiłem iż wszystkie kontrole zakończyły się pozytywnie, i ich sprzeczności z dowodem prokuratury w postaci raportu OLAF wskazującego iż wszystkie kontrole u beneficjenta zakończyły się negatywnie – jest prosta do rozwiązania.

Rozwiązanie zagadki tkwi w fakcie iż wszystkie legalne kontrole przeprowadzono w latach 2010-2014, tj. wypełniając postanowienia umowy o dofinansowanie w zakresie powiadomienia o kontroli, a także przedstawienia raportu z kontroli po jej zakończeniu. Procedury te stanowią reguły wydatkowania środków publicznych, a nadto zawiadomienie beneficjenta o kontroli i umożliwienie zapoznania się jej wynikami stanowi wypełnienie konstytucyjnej zasady jawności.

Tymczasem w 2015 roku ZARR przeprowadził kontrolę w sprzeczności z zasadami określonymi w umowie o dofinansowanie, kodeksem postępowania administracyjnego oraz konstytucyjnej zasadzie jawności, choć bez wątpienia wypełniał on funkcje publiczne organu administracji państwowej. O naruszeniu tych zasad świadczy dokument stanowiący przedmiot wniosku, brak dowodów zawiadomienia beneficjenta, moje zeznania i kłamstwo świadek Płusy.

PARP również w 2015 r. przeprowadził taką kontrolę sygnowaną przez Igę Kolinko. Protokoły z obu rzekomych kontroli zakończyły się dla beneficjenta negatywnie, choć nie miał on wiedzy o trwających kontrolach, a także nie mógł przedstawić dowodów przeciwnych do wniosków jakie zawarto w protokołach pokontrolnych. Oba protokoły kontrolne urzędnicy PARP przedstawili OLAF jako jedyne stawiając beneficjenta w negatywnym świetle oraz wprowadzając urzędników OLAF w błąd co do faktycznych kontroli, które zakończyły się wynikiem pozytywnym.

ZARR zaprzeczał wielokrotnie istnieniu tych protokołów powstałych w wyniku nielegalnej kontroli, a PARP okłamał Rzecznika Praw Obywatelskich w pierwszej odpowiedzi do RPO w związku z jego interwencją w tej sprawie. Efektem przestępstwa niedopełnienia obowiązków lub przekroczenia uprawnień, urzędnicy PARP przekazali OLAF raporty tylko z kontroli w 2015 r., które przeprowadzono z naruszeniem prawa, a nie przedstawiono urzędnikom OLAF raportów z lat 2010-2014, w których beneficjent uczestniczył i których pozytywne raporty zaakceptował. Świadek Płusa okłamała przewodniczącego co do braku kontroli w 2015 r. ponieważ jej postępowanie świadczy o uzasadnionym podejrzeniu ciężkiego przestępstwa urzędniczego, w którym brała osobiście udział, a także podstawą do sprawy o naruszenie dóbr osobistych z powództwa cywilnego.

PARP bezskutecznie przekonywał iż kontrola jaka odbyła się w 2015 zgodnie z procedurą kontroli, a niezgodnie z prawami beneficjenta, była właściwie taką weryfikacją.

Jak zeznała Anna Płusa: „Beneficjent podpisuje protokoły kontroli. Raczej zostały mu przesłane z prośbą o podpisanie i odesłanie. Wydaje mi się też, że otrzymywał swoją kopię takiego protokołu. Z naszej strony na pewno nie była przeprowadzana kontrola doraźna. „

PARP nigdy nie doręczył beneficjentowi żadnych protokołów kontroli z 2015 r. zgodnie z dokumentacją powyżej. Dodatkowo, bezskutecznie przekonywał iż wstrzymał akceptację protokołu z ostatecznej kontroli trwałości, co jest bez sensu, albowiem beneficjent otrzyma protokół z pozytywnego zatwierdzenia tej kontroli, a nadto otrzymał z PARP środki z ostatecznego rozliczenia projektu, które nastąpiło przecież po zatwierdzeniu ostatecznej kontroli trwałości. Tymczasem PARP w poniższej korespondencji przyznał iż w projekcie nakazał przeprowadzić dodatkową kontrolę cennika i regulaminu w związku z podwyżkami, które dotykały PARP, a istnieniu którego nakazu Anna Płusa zaprzeczała w swoich zeznaniach w tej sprawie. Ponowna kontrola została zarządzona przez PARP celem wykrycia nieprawidłowości w związku z podwyżkami cen zawartych w nowym regulaminie, co odbyło się w ramach polecenia o którym czytamy poniżej.

Na potwierdzenie tego iż wniosek o ponowną kontrolę został sformułowany po zakończeniu tej ostatecznej i w świetle tego iż nie dało się zarzucić niczego beneficjentowi w zakresie podnoszenia cen za usługę TaskBeat, co nastąpiło po rozliczeniu projektu, sformułowałem zapytanie do PARP o dokumenty zatwierdzające rozliczenie projektu, ale spotkałem się z odmową.

PARP nigdy nie udostępnił informacji w drodze zapytania o informację publiczną, odrzucając również inne drogi uzyskania informacji potwierdzających zatwierdzenie kontroli w 2014 r., po stronie PARP, albowiem dowody te świadczyłyby iż kontrola zrealizowana w 2015 r. lutym i czerwcu wcale nie była jakimś cudacznym kontynuowaniem kontroli jaka miała miejsce jeszcze w 2014 r.